Blog

Blog Time...

Ik ben geboren in Nederland ( neen, Ollie kende ik niet tot ik hier woonde) en heb daar een beetje gewoond. Ik ben ook enkele keren verhuisd en veranderd van eigenaar.  Door de jaren heen ben ik in België terecht gekomen en zo heb ik bij verschillende mensen gewoond. 

Ik ben dit verhuizen toch wel beu en vind dit dus niet leuk. Stiekem hoop dat ik hier mag blijven wonen tot ik oud ben. Deze plaats bevalt me wel en ik begin me hier wel een beetje thuis te voelen. Dat gevoel is wel echt lang geleden.

De baasjes hier zijn wel rustig en worden niet boos op mij wanneer ik bang heb. Dit geeft me terug een beetje zelfvertrouwen. In het verleden hebben ze me niet altijd goed behandelt, maar deze details ga ik jullie besparen. Hierdoor vertrouw ik mensen niet goed meer.

IMG_0301
IMG_0283
IMG_0292
IMG_0294
IMG_0298
IMG_0300

Vroeger <-----

              -----> Nu

IMG_9866
IMG_0280
IMG_0583
IMG_9862
IMG_0482
IMG_9874

Hier mag ik gewoon mezelf zijn, met mijn goede en minder goede kantjes. Zo mocht ik al vrij snel bij de pony kudde en lieten ze me gewoon paard zijn in de weide. Ik leerde de routine hier kennen en ben ondertussen leider geworden van deze kudde.Ik kom zelfs uit mezelf naar mijn baasjes toe zonder ze dit vragen en het rijden begint ook te beteren sinds ik mijn eigen aangepast materiaal heb.

De laatste tijd staan we op een extra groene grasweide. Om op die weide te geraken moeten we een stukje over de baan gaan. Ik heb gelukkig niet zo snel bang, maar Hope is er ook bij en die moet alles nog leren. Eigenlijk ben ik een beetje de paarden begeleider van Hope om haar van alles te leren.


Zo nu hebben jullie mij toch al een beetje beter leren kennen.

 

Hoefje Jojo

20/04/2020


Hallo, lieve mensenvriendjes van mij,

 

Vandaag is de eer aan mij, Expert – S, om een inkijk te geven in mijn leuke leven! Ik ga me eerst een beetje voorstellen, zodat jullie mij toch een beetje beter leren kennen.

 

Ik woon deze zomer al 9 jaar bij deze super lieve mensen. In deze periode is er enorm veel veranderd. Zo is onze kudde uitgegroeid van 3 paardjes naar 10. Ik vond dit in het begin wel een beetje moeilijk, omdat mijn baasjes nu de aandacht meer moesten verdelen over alle paardjes.

Gelukkig doen we samen nog steeds leuke dingen en dan ben ik helemaal happy!

 

De kindjes die bij ons op het Hannekensnest komen die kennen mij als de ‘grootste van ’t stal’. Zelf durf ik dit wel eens te vergeten, maar aan sommige hun reactie zie ik dat ze een beetje bang hebben van mij. Ik vind dit wel spijtig, maar dit is helemaal niet nodig, want ik kom graag eventjes hallo zeggen en knuffelen.

Genoeg over mij gepraat, ik wil jullie graag meenemen op één van mijn favoriete activiteiten, namelijk een buitenrit!

Voor we aan het bos zijn moeten we nog een stukje langs de weg wandelen met al die auto’s. Gelukkig heb ik niet zo snel bang, maar toch kan het soms best eng zijn!

Een buitenrit is voor mij pas geslaagd als ik door het bos mag galloperen. Tijdens het galloperen voel ik dan de wind door men neus briezen en mijn manen vliegen alle kanten uit, 1 woord ZAAALIG! Hier in de buurt is zo een grote berg, de balenberg genaamd. Daar kan ik goed op door galopperen, alleen moet men baasje zich soms wel bukken voor de hangende takjes, want anders vliegen ze recht in haar gezicht.

IMG_4013
thumbnail_show_bewerk
1001202_10200312797174505_1424451818_n
thumbnail_IMG_1735
large

Rij je met me mee door de bossen...?

Hebben jullie er ook zo hard van genoten als ik? Ik zeker en vast wel! Zo hebben jullie ook een beetje kunnen ervaren hoe het een beetje voelt als je op mijn rug zit/ rijdt.

Toch best cool hé?!


Ik ga nog een beetje verder eten en daarna een dutje doen, want ben best wel een beetje moe van deze leuke dag.


Tot een volgende keer vriendjes.


Hoef Expert -S

IMG_1027
IMG_5284
IMG_0858
large (1)

12/04/2020


Hallo,

Ik ben Olympia, maar iedereen noemt mij Ollie.

Ik ben oorspronkelijk in Nederland geboren en daar heb ik verschillende baasjes gehad. Leuke en minder leuke, tot in 2016 dan zijn mijn huidige baasjes me komen halen in het verre Nederland en ben ik verhuisd naar het rustige België.

Zoals jullie misschien eerder hebben gelezen is Hope mijn dochter, een specialleke al zeg ik het zelf.😉

Hierbij een leuk weetje, de datums waarop hope en ik verjaren verschilt maar 1 dag namelijk: Hope 30 april en ik ‘Ollie’ 1 mei. Enkel ben ik al veel ouder en heb ik veel meer levenservaring.

thumbnail_IMG_9742
thumbnail_IMG_6595
thumbnail_IMG_6715
thumbnail_IMG_4651
thumbnail_IMG_6503
thumbnail_IMG_5738
IMG_9638

De laatste weken hebben we een extra luxe leventje, want nu moeten we geen lesjes rijden met de kindjes. In het begin was het nog wel leuk, maar nu begint het toch meer en meer te kriebelen om terug te beginnen hobbelen. Voor mij voelen de lesjes niet aan als werken. Ik vind dit juist leuk om te doen. Nu doen we soms grondwerk en schriktraining en zo heb ik toch iets om naar uit te kijken. Grondwerk zijn gymnastiserende oefeningen vanaf de grond en hierbij wordt gebruik gemaakt van een touwhalster en een leidtouw. Schriktraining is voor ons te leren geen bang meer te hebben van ‘enge objecten’ zoals bv. een paraplu, ballonnen, geluiden,...etc


We hebben pas een nieuwe weide gekregen van enkele goede buren en hierop staat lekker vers groen gras. Dit gaat altijd in men buikje, maar ik mag hier natuurlijk niet te veel van eten, want dan krijg ik koliek of beter bekend als buikpijn. Deze buikpijn kan soms onschuldig zijn, maar kan ook zeer gevaarlijk worden en dan is een operatie noodzakelijk.

Ik zou dat nooit willen meemaken, daarom zijn we samen

met onze baasjes extra voorzichtig.


Ik ga jullie laten vriendjes, tot de volgende blog.


Hoefje Ollie 

05/04/2020

Dag allemaal,

 

Normaal hadden we vandaag onze opendeurdag maar de poorten blijven helaas gesloten, want het coronavirus heeft er anders over beslist.

Zo hadden we al hard gewerkt achter de schermen om er een onvergetelijk mooie opendeurdag van te maken met verschillende demo’s en activiteiten. De weergoden waren ons al zeker beter gezind dan vorig jaar…

De gezondheid van ons en alle andere mensen heeft prioriteit! Het enige wat we nu allemaal kunnen doen is de maatregelen volgen zodat we onszelf en anderen kunnen beschermen.

We willen zeker onze vrijwilligers bedanken die anders vandaag hun steentje kwamen bijdragen aan deze dag. DANK JE WEL !

Wij, als beginnende vzw, worden zowel psychisch als financieel enorm getroffen. Dit omdat we onze boekingen moeten annuleren, maar de kosten voor de paarden blijven hetzelfde.

 

We gaan zeker de moed niet opgeven! Gelukkig hebben we onze paarden die ons gaan meehelpen om door deze moeilijke periode te komen.

 

We wensen jullie allemaal een goede gezondheid, veel moed en sterkte in deze periode!

 

Groetjes Hannekensnest team

30/03/2020

Dag vriendjes hier zijn we weer!

 

Vandaag mag ik, Hope mijn verhaal komen vertellen.

Ik ben momenteel nog de jongste van de groep. Ik word in april 2 jaar en ben het eerste veulentje dat hier op het Hannekensnest geboren werd.

Gelukkig ga ik binnenkort niet meer de jongste zijn. Want zoals jullie hebben gelezen gaat daar binnenkort verandering in komen.

Ik kijk er al naar uit zo’n nieuw speelkameraadje, want die andere paardjes zijn soms toch een beetje saai want zij eten de hele dag gras. Terwijl ik alleen maar wil rennen en anderen plagen. Vandaag was het weer zo’n mooi lentedagje. Ikzelf vind het heerlijk als die warme zonnestralen op mijn rug schijnen, daar krijg ik echte lentekriebels van! Je kunt al raden dat ik die dan van mij af moet lopen… Mijn baasjes zeggen altijd dat ik heel hard kan rennen, stiekem is dat wel zo want die anderen kunnen mij nooit volgen.. sst niet verder vertellen hé?! 

Ik vind het hier de laatste tijd wel heel stilletjes, want ik zie geen kindjes meer met mijn vriendjes rijden. Ik vind dit wel jammer, want zo krijg ik geen knuffel aandacht van die kleine mensenvriendjes…


IMG_6814
IMG_7039
image1
knuffel weide tijd
1e wandeling in het bos
IMG_0020
IMG_9638

Gelukkig spelen en knuffelen onze baasjes regelmatig met ons zodat wij ons niet te veel zouden vervelen. Zo leren zij mij soms nieuwe dingen en ik wil dit dan meteen kunnen, maar dit lukt niet altijd van de eerste keer en dit vind ik zelf moeilijk. Mijn baasjes hebben hier gelukkig alle begrip en geduld voor. Want ze geven mij hiervoor de tijd als een oefening niet lukt. We oefenen diezelfde oefening dan op een andere dag en plots gaat het al veel beter als de vorige keer. Later als ik heel groot ben wil ik net zo als mijn mama Ollie goed kunnen springen en mooie figuurtjes lopen. 

Maar tot het zo ver is blijf ik rennen en mijn vriendjes plagen in de weide.

Ik ga jullie laten vriendjes want ik heb een hongertje gekregen, dan ga ik snel nog een beetje eten. 

P.S. Bekijk zeker de foto’s van toen ik nog klein was tot nu  

 

Dag vriendjes!

Hoefjes Hope.

24/03/2020


Dag vriendjes vandaag kom ik, Lovely, mijn dag aan jullie vertellen.

Vandaag vond ik wel een heel leuke dag. Dit kwam doordat ik van een uitgebreide borstelmassage mocht genieten. Borstelmassages zijn echt geweldig en daar kan ik wel uren van genieten! Zeker in deze periode doet dit deugd, want dan verlies ik mijn dikke wintervacht. De losse haartjes beginnen dan overal te kriebelen en dan krijg ik overal jeuk! Jeuk hebben is niet erg als je overal kan krabben, maar ik kan niet op elk plekje krabben. Soms vraag ik dan een vriendje of die dan eventjes wil helpen. Dan moet ik altijd lachen, daardoor krijgt die een zwarte snor omwille van de losse haartjes, best wel grappig zo een paardje met een snorretje.

Gelukkig hebben wij lieve baasjes die ons zo regelmatig borstelen en na die massage krijg ik meestal nog een lekker worteltje. Volgens mijn baasje heb ik die gekregen omdat ik zo flink was blijven staan zonder dat ze me hebben vast gemaakt met een touw.

Ik ben tenslotte de oudste van de bende dan moet ik af en toe wel eens het goede voorbeeld geven vinden jullie niet? Ikzelf vind dat ik dat ook niet te veel moet doen hé kindjes.

 

Sommige van jullie hebben waarschijnlijk wel al eens gehoord dat ik graag eens ga wandelen… Dan durf ik eens stiekem bij de buren gaan checken of daar het gras ook groener of lekkerder smaakt en mhhmm. Ik kan mijn vriendjes niet te lang missen dus na een uurtje ga ik maar terug naar huis want thuis is nog altijd het beste.

Oooh, ik was weer lekker aan het dagdromen van die lekkere sprietjes gras, waar was ik gebleven?

Ach ja bij die wortel na het borstelen, helaas was er vandaag geen wortel na de borstel beurt.. Maar een lekker appeltje, dat lust ik ook hoor njamnjam.

Voor ik terug mocht naar de weide lieten mijn baasjes mij eerst nog iets zien. Het was een mooie brief met tekening die ze vandaag hadden gekregen van een meisje die hier komt paardrijden. Ze schrijft dat ik schattig ben en dat is natuurlijk helemaal waar, want kindjes liegen niet! Ik heb ze beide uitgebreid bestudeerd en dan deed ik teken naar men baasjes dat ik die aan mijn stalletje wil hangen. Nu is mijn stalletje extra mooi versierd! Dankjewel Renée

 

Tot een volgende keer kindjes.

Vergeet niet om braaf te zijn, 

maar ook niet te veel hé zoals mij.

Hoef Lovely

20/03/2020

Hallo mensen vriendjes,

 

Ik ben B…sssht en ben het veulentje van Mara en wij wonen samen in Hannekensnest met nog een tal van andere paardjes.

Ondertussen zit ik al meer als 10 maanden bij mijn mama in de buik, maar begin mij hier stilletjes zo te vervelen, en hier wordt het steeds kleiner nu ik groter word.

Als ik zo blijf groeien pas ik binnenkort niet meer in mijn mama haar buik hihihihi. Mijn mama begint altijd de dag met een goede rolbeurt en dan schommel ik helemaal heen en weer door haar buik.

Ik kan niet meer wachten om al die paarden en hun mensenvriendjes te leren kennen en mee te kunnen ravotten.

Willen jullie nog mee helpen zoeken voor een naam? Deze zou moeten beginnen met de letter B? Alle suggesties zijn welkom!

 

Hoefjes B.

27/04/2020


Hello


Vele van jullie zullen mij nog niet zo goed kennen, want ik woon hier op het Hannekensnest nog niet zo heel lang.

Jullie mogen mij allemaal Jojo noemen, want mijn officiële naam is veel te lang om te onthouden. Op mijn paspoort noem ik New Challenge Jo-Jo, deze naam is afkomstig van de stal waar ik ben geboren. 

11/06/2020

1 Maand oud...

Joepie, vandaag ben ik al 1 MAAND oud en de andere paarden, die vind ik wel oké. We zijn met elf in totaal en ik ben de jongste van de groep maar niet de kleinste hoor.

Zo ken ik ondertussen al de vriendjes van mams, ook de grootste paardjes die veel groter zijn dan mezelf. Naar hun ga ik voorzichtig stoer dag zeggen en hierna vertrek ik meteen samen met mams naar onze weide. Dit vind ik het leukste van de dag, want dan ren ik alle kanten op en spring ik met mijn 4 benen de lucht in.

Ik drink niet alleen meer melk, maar ik eet tussendoor ook van het ‘grote paardenvoer’. Nu lust ik dat al een beetje, maar toen ik dit in het begin proefde vond ik dit echt BAH VIES en moest ik dit meteen doorspoelen met mams haar lekkere melk. Er is dan ook niets lekkerder dan deze melk.

Samen met Hope brengen we een beetje actie in de groep want de rest van de groep zijn zo een beetje saaaai. Wij noemen ze de ‘oudjes’, omdat ze niets liever doen dan eten! Sommige verdwijnen wel eventjes uit de weide en ik weet niet waarom. Mams vertelde mij dat ze dan gaan rijden met een kindje op hun rug en op die manier allemaal rare figuurtjes moeten lopen in een grote zandbak. Dit vind ik maar RAAR hoor! Zou ik dit later ook moeten doen?! Al dat zo zou zijn, dan ren ik om ter snelste naar de overkant van die zandbak.

Naast die paardenvrienden heb ik ook een vriendinnetje met 2 benen. Ze heet Steffy en ze was er al meteen nadat ik geboren was en komt verschillende keren per dag bij me kijken en de andere paardjes verzorgen. Ik heb van haar een bal gekregen om mee te spelen en hier kan ik me wel goed mee amuseren, maar soms spelen we ook samen.

Nu zijn jullie weer op de hoogte.


Ik ga snel naar Hope, want het is tijd dat we nog en beetje gaan crossen en dan kunnen we die oudjes wat extra lichaamsbeweging geven!


Tot later!

Hoefje Buddy  

18/05/2020

1 Week oud...

Wat gaat de tijd snel hé! Vorige week zat ik nog in de buik van mams en nu ben ik al een weekje oud. Het gaat super goed met mij en mams. Ik ben zelfs al gegroeid (al zeg ik het zelf).


Oh ja, wisten jullie al dat mams en ik de weide delen met haar vriendjes? Echt leuk! Ik heb al neus aan neus gestaan met Ollie, de mams van Hope. Zij is wel een stuk groter dan ik, maar ik doe lekker stoer en laat zien dat ik geen bang heb!

In de weide is er ook een paardje en die crosst regelmatig rond. Zij vertelde mij dat ze Hope noemde en hier ook 2 jaar geleden is geboren. Ik vertelde haar dat mijn naam Buddy is. Ik denk dat ik met Hope wel beste vriendjes ga worden in de toekomst, dan kunnen we samen rond crossen doorheen de weide.

Volgens mij ben ik redelijk populair, want er passeren regelmatig mensen aan onze Corona proof weide en die nemen dan zo van die rare foto’s van mij. Hierdoor poseer ik mij dan maar van mijn mooiste / zotste kant en moeten ze snel zijn om me op die rare camera te vangen. Hihi. Ik word daar soms zo moe van dat ik me toch eventjes moet neerleggen en een dutje moet doen. Hiervoor verstop ik me al liggend in het gras, maar op één of andere manier weten die mensen mij altijd te vinden.

Tot snel mijn vriendjes!

Hoefje Buddy

12/05/2020

Eerste keer in de weide

Als we samen weer wakker worden, probeer ik meteen terug recht te staan en gelukkig gaat dit al veel beter dan de vorige keren. Ik voel dat ik al stabieler sta op mijn lange benen en dat voelt goed. Ik stap voorzichtig in kleine stapjes naar mams om weer van die lekkere melk te drinken. Na een tijdje ga ik terug slapen, want het is toch allemaal nog vermoeiend. Ik weet dat mams goed op me let terwijl ik mijn dutjes doe.

Als ik weer wakker word is het al licht en vertelt mams mij dat we naar de weide mogen. SPANNEND!

Voorzichtig en vol aandacht volg ik in de hoefsporen van mijn grote, stoere mama.

WAAUW! Ik vind het hier zo groot en oh ik zie dat de vriendjes van mams hier ook op de weide zijn! Daar wil ik wel eventjes kennis mee maken,  want die ken ik nog niet. Voorzichtig stap ik naar hen toe, maar mams Mara komt snel boos tussen ons in staan! Op die manier kan ik toch geen kennis maken?! Ze vind het veel te vroeg om kennis te maken, dan blijf ik maar best bij haar in de buurt zeker… Die overbezorgde mama doet dat waarschijnlijk om mij te beschermen.

Hierna ga ik eens proberen of ik al sneller kan lopen 1..2..JA het lukt, ik kan het! Vet Cool! Heeft iedereen mij gezien? De andere paarden kijken eens op en ze eten rustig verder, saaaaai hoor.

Voor de rest hou ik me bezig met van die lekkere melk drinken en vele dutjes doen. Stiekem als mams even niet oplet ga ik nog eens snel piepen naar één van de anderen paardjes, maar ze staat even snel weer tussen ons beide in..


Ik ga nog eventjes een  beetje van die heerlijke melk drinken van mams en daarna nog enkele van de vele dutjes. 

Tot snel mijn vriendjes!

Hoefje Buddy

11/05/2020

Mijn eerste uurtjes...

Tada, hier ben ik dan, eindelijk!

Ik heb jullie nog al in spanning op mij laten wachten hé?!

Na lang nadenken en met jullie hulp hebben ze een naam gekozen voor mij.

Ik ben Buddy het hengsteveulentje van Mara.

Wisten jullie dat mijn naam een mooie achterliggende betekenis heeft? Vorig jaar is Tony een speciale vriend van de paardjes en mijn baasjes plots overleden.. Hij bracht steeds lekkere worteltjes, appeltjes en bananen mee. Hij hielp mee aan de oprichting van Hannekensnest. Daarom als eerbetoon aan hem krijg ik de naam "Buddy, een vriend voor het leven".

Ik draag deze naam met fierheid en zo zal Tony hier actief blijven verder leven in ieders hart. 

Ik ben geboren op een winderige, koude avond.

Voor ik het wist lag ik in het stro naast mijn mams. Het is hier toch maar fris tegenover in de buik. Gelukkig is mams er om mij droog te likken, hierdoor wordt mijn ademhaling gestimuleerd en krijg ik een nog betere band met mijn mama.

Ik heb wel eens gehoord dat andere dieren na hun geboorte hun ogen nog lang dicht hebben. Ik niet hoor, ik wil meteen alles zien!

buddy pas geboren
buddy 1
buddy2
buddy3

Zo, ik ben helemaal droog en nu moet ik op zoek naar de melk, hiervoor moet ik nog eerst even rechtstaan. 3…2…1… Ja het lukt... Oh neen... boem! Hier lag ik dan terug in het zachte strobedje. Dat rechtstaan is wel niet gemakkelijk hoor. Zeker niet als je goed kijkt dat mijn benen enorm lang zijn tegen over de rest van mijn lichaampje.

Bij één van mijn vele volgende pogingen komt mams mij ondersteunen met haar neus en dan lukt het al veel beter. Nu drinken van de heerlijk warme melk en proberen blijven rechtstaan op die lange benen van mij. 

Dit was wat ik echt nodig had!

Van al de die inspanningen met het rechtstaan ben ik moe geworden en wil ik gaan slapen. Maar hoe geraak ik nu terug beneden? Zachtjes mooi gaan liggen dat lukt mij nog niet, dan laat ik mij maar neervallen op het strobedje. Mams is er ook moe van geworden en komt naast me liggen. Voor ik het weet vallen men oogjes toe en val ik een diepe slaap💤.


Morgen vertel ik jullie hoe mijn eerste dag op de weide is geweest, tot morgen.


Hoefje Buddy

Na het lekker en stevig ontbijt bestaande uit een soort muesli en hooi ben ik helemaal klaar voor naar de weide te gaan. 

Eens ik op de weide ben ga ik eerst eens goed rollen om al men spiertjes los te shaken en dan ben ik lekker vuil. Dit vinden mijn baasjes natuurlijk minder leuk, maar ik wel. Hihi.

11/05/2020


Goedemorgen allemaal,

Hebben jullie goed kunnen slapen? Ik, Charlie, zeker wel en ik heb een geweldige droom gehad over een gigantisch grote weide met allemaal lekkere grassprietjes. Zaaalig! Het was helaas maar een droom, soms mag ik echt op zo‘n weide gaan knabbelen en dan ben ik in de zevende hemel. Voilà, mijn baasjes zijn daar met het ontbijt. Mhmmm!

8880db8c-a529-4f81-85c0-e4c473a910a8
thumbnail_IMG_0049
charlie gek
thumbnail_IMG_0265
CLA_20191013_6616

De meeste onder jullie weten wel dat ik niet zo graag werk en soms liever een beetje lui ben. Maar nu ik al een tijdje minder tot bijna niet moet werken, mis ik het wel.

Ik vind het zelfs raar om te zeggen, maar ik had er echt zin in om deze week terug te beginnen met de kindjes en nu mag het weer niet. Stomme Corona.. Pff...


Dan houden we ons maar bezig met gras te eten en Hope een beetje te plagen. Soms houden we met alle pony’s samen een wedstrijdje. Helaas heb ik nog niet kunnen winnen, maar in zo een wedstrijdje loop ik zo hard dat mijn benen soms niet meer kunnen volgen. Ik vrees dat er nog werk is aan mijn conditie.


Ze beginnen weer te crossen, ik moet snel volgen! 


Dag iedereen tot een volgende keer!


Hoefje Charlie 

VZW Hannekensnest

“Een warm nest voor mens en dier”

Contact:        info@hannekensnest.be

Hannekenstraat 89      3130 Betekom


Weekdagen: tussen 19 en 20u        0493 79 57 61